ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Τρία συχνά επαγγέλματα της παλιάς Θεσσαλονίκης. Ή έχουν χαθεί ή έχουν αλλάξει τρόπο παροχής... Στιλβωτήριο, εφημεριδοπώλες, παντοπωλείο (Μοναστηρίου 56)

ΟΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΙΙ

Είχαμε δει σε προηγούμενη ανάρτηση την οδό Νικ. Γερμανού το 1938 και σήμερα ΚΛΙΚ

Δείτε κι εδώ 3 φωτογραφίες σε 3 διαφορετικές χρονιές: 

Η πρώτη είναι τραβηγμένη από τον τρούλο της ΧΑΝΘ το 1932. Ο δρόμος τελείως έρημος. Ούτε ένα τροχοφόρο, δεξιά διακρίνεται ο Λευκός Πύργος και στο βάθος τα αραγμένα πλοία. Αριστερά χαμηλά κτίρια.

Η δεύτερη είναι τραβηγμένη από την αντίθετη μεριά. Από τον Λευκό Πύργο τέλη δεκαετίας 50 με αρχές δεκαετίας 60. ο δρόμος διπλής κατεύθυνσης τα αυτοκίνητα ελάχιστα. Κυκλική πλατεία και σιντριβάνι σε πρώτο πλάνο. Τα σπίτια έχουν γκρεμιστεί και υπάρχουν δέντρα. Εκεί λειτούργησε κάποια χρόνια και ο ζωολογικός κήπος.

Η τρίτη φωτογραφία είναι από το Google earth όπως είναι σήμερα. Ο δρόμος μονόδρομος, μονίμως κίνηση από τα πολλά αυτοκίνητα, η πλατεία δεν υπάρχει...

...ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΡΕΣ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

Το 1916, στα χρόνια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ είχαν εγκατασταθεί στον Λευκό Πύργο που πήρε την παλιά του χρήση, δηλαδή στρατόπεδο. Τότε οι στρατιώτες που έβγαιναν στην ταράτσα του είχαν βρει και την ευκαιρία να μετατρέψουν αυτήν σε μποστάνι!!! αλλά και σε κοτέτσι!!!

Παρακάτω, τον Μάιο του 1916 κόσμος χαζεύει τον σκελετό του Zeppelin LZ 85 που εκτίθεται κάτω από τον Λευκό Πύργο.

Οι συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/pote-o-lefkos-pirgos-egine-stratopedo-ke-stin-korifi-tou-apektise-kotetsi-ke-bostani-to-stratigiko-endiaferon-ton-megalon-dinameon-gia-ti-thessaloniki/

στα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/pote-o-lefkos-pirgos-egine-stratopedo-ke-stin-korifi-tou-apektise-kotetsi-ke-bostani-to-stratigiko-endiaferon-ton-megalon-dinameon-gia-ti-thessaloniki/στα

στα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/pote-o-lefkos-pirgos-egine-stratopedo-ke-stin-korifi-tou-apektise-kotetsi-ke-bostani-to-stratigiko-endiaferon-ton-megalon-dinameon-gia-ti-thessaloniki/

 ...από την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη ¨Κάτι να καίει..."

...και στις μέρες μας...

ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η Θεσσαλονίκη χιονισμένη το 1968

...και σήμερα!!!

 

"ΖΥΓΙΣΤΗΣ"

Τώρα αυτό ήταν επάγγελμα της εποχής; Και όμως ναι! ο καθένας έκανε ό,τι μπορούσε αρκεί να αποκτήσει τον "άρτον ημών τον επιούσιον"... Ο κύριος στην παραλία, κοντά στον Λευκό Πύργο είναι έτοιμος να δεχτεί πελάτες με την υπαίθρια ζυγαριά του!! (1946)

 

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ "ΕΞΟΧΩΝ"

Λέγονταν η περιοχή μετά τον Λευκό Πύργο και μέχρι τη βίλα "Αλλατίνι". Ήταν γνωστή ως «Εξοχές», καθώς εκεί υπήρχαν κυρίως καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κήποι, που σταδιακά άρχισαν να οικοπεδοποιούνται.

Έμεναν κυρίως εύπορες οικογένειες. Μεγαλοαστοί κάτοικοι της πόλης, βιομήχανοι, καπνέμποροι, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, έδιναν έως και 40.000 λίρες για τις πολυτελείς κατοικίες τους.

Οι παραλιακές επαύλεις διέθεταν μάλιστα μικρές ιδιωτικές προβλήτες για τα μπάνια του καλοκαιριού. Χτίζονται όμως και πιο ταπεινές κατοικίες από λιγότερο εύπορους κατοίκους. Πολλοί από τους κατοίκους της περιοχής είχαν μικρές βάρκες που χρησιμοποιούσαν για να μετακινηθούν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, να αγοράσουν είδη καθημερινής χρήσης και είδη πολυτελείας και κατόπιν να επιστρέψουν στις επαύλεις τους.

Τα σχέδια των περισσοτέρων αρχοντικών της περιοχής αναλαμβάνουν οι πιο γνωστοί από τους αρχιτέκτονες της εποχής εκείνης, όπως ο V. Poselli, ο P. Arrigoni, ο Ξ. Παιονίδης.

Κύριος οδικός άξονας, ήταν η λιθόστρωτη, ιστορική λεωφόρος των Εξοχών ή λεωφόρος των «Πύργων» ή των «Παραθαλασσίων Σπιτιών» (σημερινή οδός Βασιλίσσης Όλγας και η συνέχειά της προς το κέντρο της πόλης). Η αρχή της λεωφόρου «Εξοχών» ήταν μπροστά από τον Λευκό Πύργο. Η οδός συνέχιζε ανατολικά ως το τέρμα του τραμ (ιππήλατου στην αρχή), μέχρι το «Ντεπό» (Depot).

 

Από τα σωζόμενα αρχοντικά το πιο παλαιό υπολογίζεται ότι είναι το κτίριο που στεγάζει το Πολιτιστικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας (Βασ. Όλγας 108) και το διπλανό του, το «κόκκινο σπίτι» το Chateau mon bonheur (Πύργος η ευτυχία μου).

Σήμερα  η λεωφόρος των εξοχών που υμνήθηκε από συγγραφείς και περιηγητές δεν υπάρχει πια. Τη θέση της πήρε η οδός Βασιλίσσης Ολγας με τα πολυάριθμα αυτοκίνητα και τις πολυώροφες πολυκατοικίες που ισοπέδωσαν αρχοντικά και ολάνθιστους κήπους. Κάποια αρχοντικά περίπου 20 σώζονται ακόμα μέχρι σήμερα, άλλα σε καλή κατάσταση και χρησιμοποιούνται άλλα μισογκρεμισμένα...

Βιλα Γιακο Μοδιανο (Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας)

 Βιλα Μορντωχ (Ε Δημοτική Κοινότητα)

Βίλα Χαφίζ Μπέη – Σχολή Τυφλών 

 Οικία Σάλεμ (πρώην Ιταλικό Προξενείο)

Κόκκινος Πύργος – Πύργος η Ευτυχία μου

 Κάζα Μπιάνκα ή Βίλα Φερνάντεζ  (Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης)

ΝΤΟΡΕ

Η πρώτη γκαρσόνα της πόλης, στο Ντορέ το 1917.

Μαγαζί - θρύλος στην περιοχή του Λευκού Πύργου, το “Ντορέ”, το ιστορικό καφέ που στήθηκε με τα τότε ευρωπαϊκά πρότυπα και μάζεψε εντός του από καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες μέχρι πολιτικά πρόσωπα και μέλη βασιλικών οικογενειών, έγινε σημείο αναφοράς για ανθρώπους που άφησαν το αποτύπωμά τους στα τελευταία εκατό χρόνια της πόλης. Ξεκινώντας από τη σημερινή Αλ. Σβώλου (1908), μεταφέρθηκε στο τωρινό του σημείο, στο πάρκο Τσιρογιάννη, το 1933 και συνεχίζει μέχρι σήμερα σε παραλλαγμένη μορφή (ζυθεστιατόριο Ντορέ - Ζύθος - εικόνα κάτω).

 1933 το “Ντορέ” μεταστεγάστηκε στην περιοχή Λευκού Πύργου

Read more at: http://parallaximag.gr/thessaloniki/istoria-tou-thrylikou-kafe-ntore-tis-thessalonikis

Ο λόγος για το “Ντορέ”, το ιστορικό καφέ της Θεσσαλονίκης που στήθηκε με τα τότε ευρωπαϊκά πρότυπα και μάζεψε εντός του από καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες μέχρι πολιτικά πρόσωπα και μέλη βασιλικών οικογενειών, που έγινε σημείο αναφοράς για ανθρώπους που άφησαν το αποτύπωμά τους στα τελευταία εκατό χρόνια της πόλης. Ξεκινώντας από την σημερινή Αλ. Σβώλου, μεταφέρθηκε στο τωρινό του σημείο μετά από 50 χρόνια όπου παραμένει σε παραλλαγμένη μορφή.

Read more at: http://parallaximag.gr/thessaloniki/istoria-tou-thrylikou-kafe-ntore-tis-thessalonikis

Ο λόγος για το “Ντορέ”, το ιστορικό καφέ της Θεσσαλονίκης που στήθηκε με τα τότε ευρωπαϊκά πρότυπα και μάζεψε εντός του από καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες μέχρι πολιτικά πρόσωπα και μέλη βασιλικών οικογενειών, που έγινε σημείο αναφοράς για ανθρώπους που άφησαν το αποτύπωμά τους στα τελευταία εκατό χρόνια της πόλης. Ξεκινώντας από την σημερινή Αλ. Σβώλου, μεταφέρθηκε στο τωρινό του σημείο μετά από 50 χρόνια όπου παραμένει σε παραλλαγμένη μορφή.

Read more at: http://parallaximag.gr/thessaloniki/istoria-tou-thrylikou-kafe-ntore-tis-thessalonikis

ΠΥΡΓΟΣ Ο.Τ.Ε.

Βρίσκεται στον χώρο της Διεθνούς Έκθεσης. Η φωτογραφία από το 1970, χρονιά που κτίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αλ. Αναστασιάδη. Διακρίνεται και στο βάθος ο Λευκός Πύργος.

...και ο πύργος σήμερα

ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΗΜΗ

Η Τζένη Καρέζη με τους γονείς της μπροστά στον Λευκό Πύργο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 ήταν ακόμη μαθήτρια στο Καλαμαρί και ονομαζόταν Ευγενία Καρπούζη. Η Τζένη Καρέζη πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Θεσσαλονίκη όπου είχαν πάρει μετάθεση οι γονείς της που ήταν εκπαιδευτικοί. Από τη Θεσσαλονίκη είχε ίσως την χειρότερή της ανάμνηση, όταν σε ηλικία 10 ετών, το 1943, είδε τους ναζί να εκτελούν δύο συμμαθητές της στην Πλατεία Αριστοτέλους.

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ

Να και όλα τα καραβάκια έτοιμα για αναχώρηση. Δεκαετία 60...

 

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ

Καλοκαιρινή συνήθεια των Θεσσαλονικέων από τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν οι ημερήσιες εξορμήσεις στις κοντινές ακτές. Οι μετακινήσεις τους γίνονταν με βαποράκια και από τη δεκαετία του ’30 με σύγχρονα επιβατικά που εκτελούσαν διαδρομές και τον χειμώνα. Η βασική αφετηρία τους ήταν η προκυμαία του Λευκού Πύργου, όπου είχαν στηθεί κιγκλιδώματα για την ασφαλέστερη επιβίβαση των λουομένων και την αποφυγή συνωστισμού. Τα καραβάκια έφευγαν κάθε 20 λεπτά από την προκυμαία του Λευκού Πύργου και μετά από μισή ώρα ταξίδι έπιαναν τις σκάλες της Περαίας, του Μπαξέ και της Αγίας Τριάδας.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ

Μπροστά στον Λευκό Πύργο, εκτός από τους πολλούς τουρίστες είχε πάντα θέση και ο γνωστός φωτογράφος της εποχής που οι περισσότεροι έβγαιναν την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία.

 

 

ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ ΛΕΥΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

Στις αρχές του 20ου αιώνα γύρω από τον Λευκό Πύργο λειτουργούσε το περίφημο καφενείο και το Θέατρο του Λευκού Πύργου (Πολυχώρος)

 

ΟΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ

Η οδός Νικολάου Γερμανού (τιμής ένεκεν στον ιδρυτή της Δ.Ε.Θ.) το 1938. Δεξιά το κτίριο της ΧΑΝΘ και πίσω από το Ford Model A, ο Λευκός Πύργος. Φυσικά και δεν ήταν μονόδρομος... άλλωστε πόσο κίνηση είχε; ένα αυτοκίνητο και ένα μηχανάκι τα μοναδικά τροχοφόρα στη φωτογραφία...

Να και η οδός σήμερα...

ΠΑΡΚΟ ΤΣΙΡΟΓΙΑΝΝΗ

Πάρκο Τσιρογιάννη. Άνοιξη δεκαετίας '60. Τα τραπεζάκια καφετέριας έξω να δεχτούν τους πολίτες για τον καφέ τους με θέα τον Λευκό Πύργο

ΟΔΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Η οδός Μεγ. Αλεξάνδρου. Το Βασιλικό Θέατρο και ο Λευκός Πύργος αριστερά, το ΚΘΒΕ δεξιά, στα μέσα της δεκαετίας του 1960...

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΝΙΚΗΣ

Λ. Νίκης, δεκαετία 1880. Στο βάθος ο λευκός Πύργος περιτειχισμένος

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

Από καρτ - ποστάλ που διακρίνεται η πρώτη ονομασία του Λευκού Πύργου, ως Πύργος του Λέοντος.

          ωραία φωτογραφία πριν το 1900, που φαίνεται και ο ορεινός όγκος του Χορτιάτη.

1898, ο Λευκός Πύργος περιτειχισμένος

1903. Πανοραμική άποψη από τη θάλασσα από καρτ - ποστάλ εποχής. Διακρίνεται το ξύλινο κτίσμα μέσα στη θάλασσα, που ήταν τα ανδρικά αποδυτήρια που με κρυφές εσωτερικές σκάλες μπορούσαν να κατέβουν στη θάλασσα

Από καρτ - ποστάλ εποχής. 1906

1907. Ο Λευκός Πύργος κι ένα τμήμα της παραλιακής όπου διακρίνεται και το ιππήλατο τραμ. Διακρίνονται επίσης στα δεξιά, μέσα στη θάλασσα και τα ξύλινα αποδυτήρια.

Τούρκικος στρατός και 1908


1911. Η περιτείχιση είναι σαφώς μικρότερη, μετά την κατεδάφιση μέρους του βόρειου τμήματος


1912, ο τοίχος που τον περιέβαλλε κατεδαφίστηκε ολοκληρωτικά το 1917


Μετά την κατεδάφιση του περιβόλου και τη διαμόρφωση της γύρω περιοχής

Αναμνηστική φωτογραφία του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, επί οθωμανικής περιόδου

 ο Λευκός Πύργος, σήμερα